15 Nisan 2013 Pazartesi

Bazen içim çok acıyor..

Dedemi kaybedeli 3 ay oldu. Ölümünün öncesinde 1 buçuk ay kadar hastanede yattı. Yoğun bakım ve normal oda arasında gittik geldik. Gün geçtikçe daha da kötüleşti. Konuşmaya bile hali yoktu. Dedem koah hastasıydı. Akciğerleri tükenmişti. Çok sigara içerdi rahmetli dedeciğim. Hastalığında bile içmeye devam etti ve 5 ay içinde göçüp gitti.
Ailemdeki ilk ölümü dedem ile yaşadım. Çok üzüldüm, çok ağladım, hala ağlıyorum ama ölüm gerçekten garip bir duyguymuş.
Dedemin ölüm haberini aldığımız gece... Saat 2ye çeyrek varken. Hastaneden telefon ettiler. Babamı telefona istediler."Dedeme bir şey mi oldu, durumu nasıl" diye sordum ancak bana bilgi vermediler. Babamın geldi telefona, ben yatağıma geçtim. Sonra babamın " başımız sağolsun ne diyelim" dediğini duydum. O an dedemin artık olmadığı, artık onu istediğim zaman göremeyecek olmam düşüncesi içime öyle bir oturdu ki. Sonra pişmanlıklar geldi arka arkaya. Dedemle vedalaşamamıştım. İşe gideceğim gün gergin kalktım yataktan, aşağı indim, anneannem dedem ile ilgileniyordu. " hadi dede görüşürüz" dedim gittim ve o, dedemi son görüşüm oldu. O gün hastaneye geri kaldırıldı ve gecesine öldü.
Ölüm haberini aldığım gecenin sabahında işe gittim. Çalışmam lazımdı. Unutmam lazımdı. Dedem hiç ölmemiş gibi güne devam etmem lazımdı. Devam ettim. Sanki dedem o gün ölmemişti, hala hastanedeydi ve akşamına onu ziyarete gidecektim. Ama gerçeklerden ne kadar kaçabiliriz ki?..
Günler geçiyor. Dedem sanki hiç ölmemiş gibi yaşamaya devam ediyoruz. Gülüyoruz, heyecanlar yaşıyoruz, mutlu oluyoruz ancak bazen öyle bir an geliyor ki, şu an olduğu gibi, yüreğimi parça parça ediyorlar, dedemin yokluğunu sanki yüzüme haykırıyorlar canım daha çok yansın diye. En çokta akşamları zor geliyor. Akşam vakitlerini zaten sevmezdim ben. Artık hiç sevmiyorum.
 Her gün dua ediyorum huzur içinde yatsın dedeciğim diye. İşe giderken her gün mezarlığın önünden geçiyorum. Radyoyu kapatıyorum ve dedemin ruhuna okuyorum dualarımı. Hastalığı sırasında çok çekti. İnşallah şimdi huzura kavuşmuştur.
Ben onu son zamanlarda hep koca oğlanım diye severdim. O da " bak dedesine ayı diyor görüyor musun?" diye gülerdi. Ben onun ilk göz ağrısı, kara kızıydım, o da benim kıymetini bilemediğim koca oğlanım..

Allah tüm ölenlerimize rahmet eylesin inşallah...

8 yorum :

  1. Başın sağolsun canım benimm.. Hepimizin basına geliyor bunlar ben de 3 hafta önce amcamı 1 hafta önce de 25 yasındaki kuzenimi kaybettim kanserden. Haftalardır ne kadar agladıgımın haddi hesabı yok. Ama ben suna inanırım ki Allah dağına göre kar verir. Bizi öldürmeyen seyler güclendiriyor. Bütün bu kayıplar üzüntüler bize hayatın ne kadar kısa oldugunu ve herkesin ne kadar degerli oldugunu gösteriyor aslında... Eger onun acıları dindiyse, onu cok seven senin gibi bir torun bıraktıysa bu dünyaya ve her gün senin duaların ulasıyorsa ona tek ihtiyacı olan sey senin daha güclü ve ayakta dimdik duruyor olman olacaktır. Tekrar basın sagolsun canım sözlerin bittigi nokta bu oluyor herhalde...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sizlerin de başı sağolsun. :( Allah sabır versin. Doğru diyorsun, insan hayatın gerçekten geçici olduğunun farkına varıyor. Yarınımızın garantisi yok ama hiç ölmeyecekmiş gibi yaşıyoruz. Geleceğe hazırlık yapıyoruz.
      İnşallah senin akranlarında huzura ermiştir. Allah onları cenneti ile ödüllendirir inşallah. Başımız sağ olsun canım.

      Sil
  2. Ne kadar benziyor durumumuz, benim dedecim de çok sigara içerdi ve bizde onu gırtlak kanserinden kaybettik. Ve oda beni kara kızım diye severdi. İlk torunuydum bende dedemin, benim yerimin ayrı olduğunu herkez bilirdi, dedem hissettirirdi çünkü. Allah nur içinde yatırsın bütün ölmüş büyüklerimizi mekanları cennet olsun..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin inşallah canım. Allah kalanlara ömür versin.

      Sil
  3. nasıl da duygulu yazmışsın..... çeken bilir tabii.... RABBİM sana da, yukarda yorum yazan, amcasını kaybeden arkadaşa da sabırlar versin dilerimki.

    YanıtlaSil
  4. Başın sağolsun canım, 1 aralıkta tamda doğum günümde bende dedemin ölüm haberini aldım 2012 de, hastada değildi duyunca bende senin hissettiklerini hissettim. Hayata devam etme çabası içindeyim halen, ölüm kelimeden ibaret, kabullenmesi güç.Allah mekanını cennet etsin.

    YanıtlaSil
  5. Çok üzüldüm. Hem de ani olması... Allah sabır versin. Dedelerimize huzur versin inşallah. Biz bir şekilde hazırlamıştık kendimizi ancak insan konduramıyor işte. Herkesin söylediği " zaman içinde acısı daha da azalacak. Hiç unutmayacaksın, özleyeceksin ama giderek daha katlanılır olacak" İnşallah...

    YanıtlaSil

Yorumlarınız için teşekkürler :)

Beni de okur musun?