22 Şubat 2018 Perşembe

Doğum Serüvenim - Hastane Çantası Hazırlığı Zımbırtısı

Herkese merhaba,
Uzun zaman sonra yeniden bir şeyler yazmak, paylaşmak istedim. Bilmiyorum artık okuyan kaldı mı ama ben yazayım da burada dursun.
Hamileliğin sonlarına yaklaşırken hastane çantası hazırlığı diye bir takım durumların telaşına düşüyorsunuz. Bu konularla alakalı bir çok video ve yazı inceledim. Hamileliğimin 32. haftasıydı yanlış hatırlamıyorsam, hastane çantamı hazırlamıştım. Pimpirikli bir insan olduğumdan her şey olası her ihtimale karşı erkenden hazırlanmalıydı. Şimdi bir de benim tarafımdan bakalım neymiş bu hastane çantası ve içinde olması gerekenler.
Bir kere aslında hastane çantası denilen şey aslında koca bir bavul. Yani sen de ben gibi video ve yazıları okuyarak bir hazırlık içine giriyorsan ortaya çıkacak olan şey tam da bu! 
Peki ne koydum ben bu "hastane çantası"nın içine? 
Bir kere gerçekten öncelikle annenin ihtiyacı olacaklar şu şekilde; 
- Hasta külodu ( depend marka kullandım ) ped alırım işimi görür derseniz yanılırsınız. İlk bir kaç gün hasta küloduna çok ihtiyacınız olacak. 
- Rahat bir pijama takımı ve gecelik ( tercihe göre ) Ben her ikisini de almıştım ancak pijama ile daha rahat ettiğimden geceliği hiç kullanmadım. Zaten herhangi bir komplikasyon yaşamıyorsanız 1 gece kalacaksınız hastanede. Dolayısıyla çok fazla yedek eşya götürmeye gerek kalmıyor.
- Hastane içinde rahatça kullanabileceğiniz bir çift terlik ( sonrasında o terlikler çöpü boylayacağı için ben bornoz takımımdan çıkan terliği kullanmıştım )
-  Kışın doğum yapacaksanız sıcak tutacak bir şal ya da sabahlık. Yazın durum nasıl olur bilmiyorum ama yine de üstünüze ince bir sabahlık uygun olabilir. Morfinlerden dolayı sık sık sıcak basması yaşıyorsunuz, terliyorsunuz. Üstünüzü başınızı çıkarmak istiyorsunuz. Hatta ben emzirirken sıcaktan omuzlarımı açık bıraktım ve hastaneden çıktığım günün akşamı ve sonrasında iki gün kadar omuzlarıma müthiş derece batar çıkar girdi. Her nefes alışımda o ağrıyla tıkandığımı hissettim. O ağrıdan ağladığımı biliyorum. Tutulmuş omuzlarım. O yüzden dikkat etmekte fayda var.
- Ayaklarınızı muhafaza edin. Bir kaç çift çorap mutlaka bulundurun.
- Malum doğum sonrası sütün gelip gelmemesi gibi endişe verici bir durum var. Ben zorunlu sezeryan olmak durumunda kaldım. Eşim eczacının tavsiyesi üzerine Humana nın emziren anneler için hazır çayını aldı. Akşamına çok şükür az az da olsa sütüm gelmeye başlamıştı. Denemenizde fayda var. Zaten kanalların açılması için hemşireler en geç 2 saatte bir emzirmek zorunda olduğumuzu söylüyorlardı tabii bebeği uyandırmak gibi bir sorunla da karşılaşabiliyorsunuz bu esnada. Bebeği uyandırmak için bebeği soyup ayaklarını sertçe gıdıklayabilirsiniz. Bizimkinde çok zor etki etse de hemşireler bu şekilde yapmanızı söylüyorlar. 
- İç çamaşırı emzirme sütyeni / atleti deneyebilirsiniz ancak ben ikisiyle de rahat edemedim. Evin içinde normal atletlerimi kullanmak bana daha çok rahatlık sağladı. 
- Yanınıza kokusunu sevdiğiniz bir ıslak mendil ve kağıt havlu bulundurun. 
Bebeğin ihtiyaçlarına gelince;
- Hastane çıkış seti ( ben bir takım aldım ) yanıma yedek olarak da iki takım olacak şekilde alt, üst ve içine zıbın aldım. 
- Yeni doğan bebek bezi
- Yeni doğan ıslak mendil
- Alt açma bezi / müslin bez
- Ağız mendili
- Mama, çay kaşığı ve fincan ( mama her ihtimale karşı aldım. Ben kan şekeri düşmesin diye iki kez çok az miktarda mama verdim. Bu konuda fikir ayrılıkları çok fazla. Ancak sütün gelmesi belirli bir vakit aldığı için ben bebeğimin sarılığa yakalanma ihtimalini düşürmek adına az miktar mama verdim. )
- Bebek battaniyesi ve eve dönerken bebeği sarmak için kullanacağınız fermuarlı battaniye ya da adı her ne ise. Biz bebeğimizi eve kucakta götürdük. Arabaya ana kucağı koymadık. Ev ve hastane arası çok yakın mesafeydi fakat pusetin önemli olduğunu söylüyorlar. Bilemiyorum.

Aklıma gelen en temel ihtiyaçlar bunlar. Şimdi gelelim harici neler doldurdum o valizin içine ve neleri kullanmadım.
Şimdi hepimiz instagramda, orada burada görüyoruz lohusa hazırlıklarını. İnternetten uzun süre lohusa takımlarını araştırdım en sonunda mecit marka sabahlıklı bir pijama takımı, feyza marka bir gecelik ve renkli, günlük giyebileceğim bir de pijama takımı aldım. Bu arada her iki markayı da tavsiye ederim. Lohusa takımları alındı. Sırada lohusa tacı vardı. Lohusa taçsız bir lohusa düşünülebilir miydi? Tövbe estağfirullah! 
Lohusa tacımı da özel olarak yaptırdım. Bir tek terlik süsletmedim. 
"Hastane çantama" geceliğimi, renki pijama takımımı, tacımı ve tabii makyaj malzemelerimi ( çünkü fotoğraf çekileceğiz değil mi? Süslü olmak önemli ) saç maşamı!! :/ saç kremimi, makyaj temizleyicim ve kremimi koydum ve hatta doğal olarak eşimin alay konusu oldum. Bunların hepsini bavula doldurdum ve hastanenin yolunu tuttuk. Bu arada ben hiç hastane odası süsletme işine girmedim. Yapanlara çok saygı duyuyorum ancak piyasa öyle bir hal almış ki ben o parayı harcamak istemedim. İyi ki de harcamamışım çünkü hiç o instagramda gördüğüm ortam ve halim olmadı.
Doğum için sabah 9 da hastanedeydik. Kontroller, kan tahlillerinden sonra 11 buçuk gibi yatışım yapıldı. Hastane önlüğü / kıyafeti giyildi, serum takıldı ve stresli bir bekleme süreci başladı. Sezeryandan deli gibi korkan bir insanım. Hamileliğim boyunca sezeryan ihtimalini düşünmek bile istemedim. Hep normal doğuma psikolojimi hazırladım fakat son ay oğlumda oluşan gelişim geriliği, son hafta suyunun azalması, yapılan çatı muayenesinde kemik çıkıntımın olması ve bebeğin 38. haftada hala hazneye inmemiş olması gibi faktörler sezeryan olmama sebep oldu. O normal doğum anını yaşayamamış olmak beni hala üzse de vardır bunda da bir hayır diyoruz.
Hastane odamın kapısı her açıldığında ben de " beni götürmeye geldiler" diye bir panik yaşıyordum. O gergin bekleyiş en kötüsüydü. Ancak eninde sonunda o ameliyathanenin kapısından içeri giriyorsunuz. Akşam üstüne doğru 4 buçuk suları sanıyorum ameliyathaneye alındım. Epidural yapıldı. Sonra doktorum geldi. Dedim ki "lutfen başlarken söylemeyin". Ne olup bittiğini anlamadan kısa bir süre sonra oğlumun kesik kesik ağlamalarını duymamla hıçkırıklara boğulmam bir oldu. Bebeğimin kontrollerini yapıp onu hazırladıktan sonra bebeğimi odama götürdüler. Ameliyatım bittikten sonra da beni odama götürdüler. Bir kere zaten korkudan ve kanamadan dolayı betiniz benziniz sararıyor. Bitkin bir halde odaya, ailenizin ve bebeğinizin yanına getiriliyorsunuz. Hemşire emzirmeniz için bebeğinizi size veriyor ancak doğal olarak süt hemen gelmiyor. Bu normal bir süreç endişe etmeyin. Kanamanız yoğun olacağı için hemşireler altınıza bez bağlıyorlar ve bir süre ameliyattan çıktığınız şekilde, üzerinizde ince bir pike ile çıplak şekilde yatmak zorunda kalıyorsunuz.Morfinin etkisi devam ederken herhangi bir sorun yaşamıyorsunuz. Ağrınız yok fakat doğrulamıyor, dönemiyorsunuz ilk başlarda. Zaten ameliyattan sonra da 4 saat bir şey yiyip içmeniz yasak. Sık sık serum bağlanıyor ve sonda da takılı olduğu için tuvalete gitme durumunuz ortadan kalkıyor. Ameliyattan bir süre sonra sık aralıklarla yürümeniz isteniyor. Bu nedenle rahat hareket edebileceğiniz ve kan lekesi olması durumunda üzülmeyeceğiniz bir takıma ihtiyacınız var. Morfinin etkisi devam ederken daha rahat yürüyebiliyorsunuz fakat morfinin etkisi geçmeye başlayınca hareket etmek ne mümkün. O ilk gece zor oluyor işte anestezisyen gelip yeniden morfin yapana kadar. Hastaneden çıkana kadar ameliyat sonrası bir morfin ve iki agrı kesici iğne yapıldı. Ancak o şekilde ben rahat edebildim. Ağrılarım başlamaya yakın hemşirelere söyledim ve bu süreci rahat atlattım ama bir anda bebeğinizin hayatınıza girmesi. Sütün gelmesi için onu sık sık emzirmek zorunda olmanız, ameliyat sonrası yürümek zorunda olmanız geceyi uykusuz geçirmenize sebep oluyor. O nedenle gözüm saçmış, makyajmış, fotoğrafmış inanın görmedi. Yapanlar nasıl yapıyor aklım almıyor. Helal olsun. 
Memleketimden uzakta olduğum için ve eşimin de akraba çevresi çok olmadığı için bu süreçte ziyaretime gelen çok kişi olmadı. Lohusalık adı altında hormonların etkisiyle de bol ağlamalı bir hafta geçirdiğim için de yine alınan lohusa takımlarımı giyemedim. En son artık iki gün önce bu kadar heves ettik, para verdik, fırsat bulmuşken giyinip süsleneyim de iki fotoğrafım olsun dedim ve sadece fotoğraf çekilmek amaçlı takımımı giydim, tacımı taktım. 
Bugün 22 günlüğüz. Zor bir süreç ama ikimiz de sanırım artık daha iyiyiz ve alışıyoruz. Lohusalık süreci ve psikolojisi ile ilgili yaşadıklarımı da mutlaka yazmayı planlıyorum çünkü bu süreçte yaşananları okumak ve dinlemek bana yalnız olmadığımı hissettiriyor. 
Şimdilik benden bu kadar. Mutlu kalın xx

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder

Yorumlarınız için teşekkürler :)

Beni de okur musun?